Blaasgruis is een veel voorkomende aandoening van de urinewegen bij katten. Voeding, voedingsmethode, aanleg en omgevingsfactoren spelen een grote rol bij de vorming van blaasgruis. Voor het ontstaan van blaasgruis is het geslacht echter niet van belang. Toch is het biologisch te verklaren dat verstopping door blaasgruis bij katers vaker voorkomt dan bij poezen. De urinebuis is bij katers veel langer en nauwer, waardoor het gevormde gruis daarin makkelijker blijft vaststeken en er een verstopping ontstaat.

U herkent een urinewegprobleem bij uw kat aan de volgende symptomen:

• Veel vaker plassen dan gewoonlijk.
• Steeds kleine beetjes plassen.
• Plassen op ongewenste plaatsen (overal, behalve in de bak).
• Klaaglijk miauwen tijdens het plassen (pijn bij het plassen).
• Eventueel bloed bij de urine.
• Minder actief gedrag.

Bij het zien van één van deze symptomen is het raadzaam om uw dierenarts te raadplegen voor een juiste diagnose. Er bestaan verschillende vormen blaasgruis. De meest voorkomende zijn: struviet en calciumoxalaat. De symptomen van struviet- en calciumoxalaatblaasgruis zijn hetzelfde, aan de buitenkant kunt u dus niet zien welke soort blaasgruis de kat heeft. Om een juiste diagnose te stellen, moet de urine eerst onderzocht worden door de dierenarts. Aan de hand hiervan kan worden bepaald welke soort voeding of behandeling uw kat nodig heeft om het blaasgruis probleem op te lossen. Blaasgruis ontstaat doordat in de urine van de kat kristalvorming van mineralen plaatsvindt. Welke vorm van blaasgruis er zal ontstaan, hangt af van welke mineralen kristalliseren en de zuurgraad van de urine.

Struvietblaasgruis
Bij een te hoge zuurgraad kunnen mineralen als magnesium, fosfor of ammonium kristalliseren en ontstaan er struvietkristallen. Struviet blaasgruis ontstaat bij een urine die niet zuur genoeg is, dus bij een zuurgraad boven een pH van 6,8. Wanneer de kat bewezen struvietblaasgruis heeft, is het belangrijk het dieet van de kat aan te passen. Katten die last hebben van struvietblaasgruis hebben een te hoog pH gehalte van de
urine in combinatie met een te hoog mineralen gehalte in de urine. Een speciale dieetvoeding voor struvietblaasgruis heeft een aangepaste samenstelling mineralen en brengt door toevoeging van urineverzurende stoffen de urine pH naar beneden.

Calciumoxalaat
Wanneer de zuurgraad van de urine te laag is, kunnen mineralen als calcium en oxaalzuur kristalliseren en ontstaan er calciumoxalaat kristallen. Calciumoxalaat blaasgruis ontstaat bij een urine die te zuur is. Helaas is het niet mogelijk de al gevormde calciumoxalaat kristallen op te lossen zoals bij de struvietkristallen. Calciumoxalaat stenen kunnen alleen operatief verwijderd worden. Na verwijdering van deze stenen is het belangrijk een preventieve dieetvoeding te geven. Bij de dierenarts zijn verschillende dieetvoedingen verkrijgbaar die de vorming van calciumoxalaatkristallen kunnen tegengaan.

Belangrijke risicofactoren bij het ontstaan van blaasgruis:

• Zorg altijd voor voldoende drinkwater op kamertemperatuur en een schone kattenbak. Als de kat weinig drinkt of zijn plas ophoudt, zal de urine geconcentreerder zijn en zullen zich makkelijker kristallen vormen.
• Urineweginfecties. Bacteriën die urineweginfecties veroorzaken, verhogen de pH van de urine en dus de kans op struvietvorming. Hoewel deze bacteriële blaasontsteking vooral voorkomt bij de hond, wordt deze ook bij de kat aangetroffen.
• Jonge katten hebben een groter risico in het vormen van struvietkristallen, terwijl we bij oudere katten vaker calciumoxalaatkistallen zien.
• Ook worden blaasgruisproblemen vaker gezien bij katten die weinig actief zijn als bij katten die veel lichaamsbeweging krijgen.
• Stress. Helaas speelt stress vaak een grote rol bij de vorming van blaasgruiskristallen
• Wisseling van voeding of bijvoeding heeft een negatief effect op de zuurgraad van de urine. Schommelingen in de zuurgraad kunnen blaasgruis bij uw kat veroorzaken.